٭ ای ایستاده بر خاک من
بنگر ...
من اینجا بی سخن
بی صدا
خاموش
بی جنب و جوش
خوابیده ام ..
مرا جستجو کن
در دلتنگی های گذشته ام
در آه سردم
در نیستی و نبودنم
در چون شمع سوختنم
در تمام شدنم...
من رفتم...
تو که مانده ای
پیش از تمام شدن
پیش از بی صدا شدن
آوازی بخوان
حرفی بگو ...
صدایی بزن
بیدار کن همسایگان را..
و لبخندی بزن و سرودی بخوان
نسل پریشان تنگدست را
حرفی بگو..
آی با توام
ایستاده بر خاک من
آی گم کرده راه ...
ترانه ای بسرای
ماندنی تر از حکایت بودن من
و در دشت شقایق جاری کن
در هوای بارانی
بشکفان
عقده های کبود را
و اندیشه کن رویا های مرا ...
......................................
گوانجو - چین
2007-5-21
شعر از : بچه محل
نوشته شده در ساعت 9:09 PM توسط بچه محل