نهمين كنگره ملى مهندسى شيمى
نميدانم آيا شما هم در همين كنگره ملى مهندسى شيمى ايران كه امسال در دانشگاه علم و صنعت برگزار شد شركت داشتيد يا نه. ولي براى من اين اولين بارى بود كه در يك كنگره علمى درايران و آن هم در رابطه با مهندسى شيمى شركت مىكردم. اگر چه از اول هم انتظار نداشتم كه اين كنگره در سطح كنگره هايى مانند AIChE برگزار شود با اين حال باز سطح مديريت كنگره خيلى پايين تر از آنى بود كه تصور مىكردم. و اين از كنگره اى كه امسال براى بار نهم برگزار ميشد به دور از انتظار بود. در حقيقت مهترين مشكل اين كنگره همانند بسيارى از كارهاى ديگر در ايران مشكل تنظيم وقت و ملتزم بودن به برنامه جلسات سخنراني و ديگر برنامه ها بود.
از همان صبح اولين روز كنگره جلسه افتتاحيه با تاخير آغاز شد و پس از سخنرانيهاى بسيار كه زياد هم لازم نبود در جلسه افتتاحيه ايراد شوند با تاخير بسيار به پايان رسيد. يكى از سخنرانان جلسه افتتاحيه جناب آقاى تركان بودند كه آمارى را راجع به ذخاير و ظرفيت توليد نفت و گاز ايران و مقايسه آن با ديگر توليد كنندگان در منطقه و جهان ارائه كردند. منبع آمار خارجي ايشان هم سايت اينترنتى شركت نفتى BP بود. ولى نكته تامل برانگيز آن بود كه در اسلايدهاى نمايشى ايشان فقط دو كلمه انگليسى Statistics و Ratio بود كه در اسلايدهاى ايشان هر دو كلمه به اشتباه تايپ شده بود و اين براى يك سخنران در سطح ايشان و در چنان جلسهاى و در حضور 4-5 نفر از مهمانانى كه از خارج دعوت شده بودند اصلا خوشايند و آبرومندانه نيست.
بالاخره تاخير در برنامه هاى افتتاحيه كار خودش را كرد و باعث شد كه ترتيب زمانى جلسات سخنراني عصر به هم بخورد و شركت كنندهاي مثل من كه قبلا براي خود جلسات خاصي را انتخاب كرده كاملا سرگردان شود كه بالاخره در كدام ساعت كدام سخنراني برقرار است. روز دوم اوضاع كمى منظم تر بود و بالاخره روز پنجشنبه دوباره همان عدم رعايت فواصل زماني سخنرانيها در دوجلسهاى كه بنده صبح فرصت كردم شركت كنم مشهود بود.
نكته ديگر اين بود كه ظاهرا برگزار كنندگان كنگره اصلا فكري براي وقت نماز شركت كنندگان نكرده بودند كه حالا اگر اين كنگره در لاس وگاس يا اورلاندو برگزار شده بود اشكالى نداشت ولى در جايى كه تقريبا 100% شركت كنندگان مسلمانند جاي اشكال است. خوشبختانه با توجه به اينكه مسجد دانشگاه علم و صنعت در همان نزديكى قرار داشت اين نسئله در دو روز اول كنگره چندان مشكلى ايجاد نكرد و بالاخره هر كسى يك وقتى را از كارهاى ديگر ميزد و نمازش را به جا مىآورد ولى در روز سوم همينكه هركسى به در مسجد مىرسيد با در بسته مسجد مواجه ميشد و مجبور بود خودش بالاخره جايى را در داخل دانشگاه يا مسجدى را در خارج دانشگاه پيدا كند.
نكته ديگر در روز آخر اين بود كه بدون اطلاع قبلى محل سرو نهار تغيير پيدا كرده بود و اكثر شركت كنندگان در وقت نهار در محل روزهاى قبلي جمع شده بودند كه كم كم با راهنماييهاى دوستان خود متوجه مكان جديد ميشدند. و اين در حالي بود كه ميشد با چسباندن يكى دو اطلاعيه بر روى در مكان قبلى خيلى راحت همه را به مكان جديد راهنمايى كرد.
يك مشكل ديگر آن بود كه در بعضي از جلسات روساى جلسه شركت نداشتند يا از 3 نفر افراد اداره كننده جلسه فقط يك يا دو نفر آنها حضور داشتند كه بايد براي اين كار چاره اى انديشيده شود چون اگر كسى واقعا نمىتواند در جلسهاى حضور پيداكند نبايد مسئوليت اداره آن جلسه را بپذيرد و اگر پذيرفت بايد در هر شرايطى خود را به جلسه برساند.
اگر فرصتى بود دنباله گزارش مربوط به كنگره را بعدا به اطلاع شما خواهم رساند.
